หลายคนอาจคิดว่าการเป็นที่ปรึกษาของนักเรียนเป็นหน้าที่ของครูแนะแนวเท่านั้น แต่ค่ายอบรมครูนางฟ้าพิสูจน์แล้วว่า... “ครูทุกคน” สามารถเป็นที่พึ่งทางใจได้ผ่านการเรียนรู้ทักษะเล็ก ๆ อย่างการฟังอย่างลึกซึ้งและการสื่อสารอย่างเข้าใจ ที่ช่วยเปลี่ยนบรรยากาศในห้องเรียนให้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและช่วยให้เด็กกลุ่มเปราะบางรู้ว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ลำพัง

จากเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เกือบไม่ได้เรียนต่อ เพราะครอบครัวยากจน พ่อแม่มีรายได้จากการทำไร่ และยังต้องส่งเรียนลูกทั้งสามคนเรียนหนังสือ “นิษาชล วงค์อนุ” หรือ “น้ำ” เคยคิดว่าความฝันเรื่องการเรียนต่อคงต้องหยุดไว้แค่ชั้นมัธยมต้น จนวันที่คุณครูได้เข้ามาแนะนำให้สมัครขอทุนการศึกษาสายอาชีพ จากมูลนิธิยุวพัฒน์

หลายคนคิดว่าการเลือก “สายอาชีพ” ต้องมาจากความชัดเจนในตนเอง ต้องรู้ดีว่าชอบอะไร ถนัดอะไร แต่ชีวิตจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น บางครั้งต้องเดินไปก่อน แล้วค่อยค้นพบตัวเองระหว่างทาง เช่นเดียวกับ “น้องกิ๊ฟ ธนพร” อดีตนักเรียนทุนยุวพัฒน์ เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการเดินทางแบบนี้

มูลนิธิยุวพัฒน์ ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ผ่านการคัดเลือก และขอขอบคุณทุกๆ คน ที่ให้ความสนใจและสมัครเข้าร่วมเป็น “Student Volunteer อาสาติดตามนักเรียนทุน รุ่นที่ 15” ความตั้งใจของทุกๆ คนเป็นสิ่งที่มีค่าและเราได้เห็นถึงศักยภาพที่เต็มเปี่ยม มูลนิธิยุวพัฒน์ได้พิจารณาคัดเลือกอาสาสมัครอย่างเต็มที่ เพื่อให้ได้

"ปุ๊กกี้ ภานุมาส พิมมงละ ยังจำวันนั้นได้แม่นยำ วันที่เขียนเรียงความสมัครขอทุนการศึกษาจาก “มูลนิธิยุวพัฒน์” เมื่อครั้งที่ยังศึกษาในโรงเรียนบ้านมะนาวหวาน จังหวัดลพบุรี เรื่องราวในเรียงความนั้นเล่าถึงการเติบโตมาในสถานการณ์ที่พ่อแม่แยกทางกัน ต้องอาศัยอยู่กับลุงป้า และความฝันที่อยากเรียนต่อ

เมื่อทุนการศึกษาไม่ได้เปลี่ยนแค่ชีวิตเด็ก แต่เปลี่ยนทั้งครอบครัว อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในการเลี้ยงลูก เชื่อว่าคำตอบที่อยู่ในใจของผู้เป็นพ่อแม่หลายคนคงไม่พ้นคำว่า "โอกาส" เพราะโอกาสที่ลูกได้รับ ไม่ใช่แค่การได้เรียนหนังสือ หรือการได้ทำในสิ่งที่รักเท่านั้น แต่คือโอกาสที่จะได้ก้าวพ้นจากข้อจำกัดต่างๆ ที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิตของพวกเขา บางครอบครัวอาจต้องเผชิญกับภาระค่าใช้จ่ายที่หนักอึ้ง บางครอบครัวต้องต่อสู้กับการเลี้ยงดูบุตรเพียงลำพัง หลายครั้งที่ความกังวลเรื่องเงินทำให้โอกาสของลูกต้องสะดุดหยุดลงกลางคัน

"การศึกษาเป็นเหมือนใบเบิกทาง ที่สามารถพาเราไปสู่อาชีพในอนาคตได้" คำพูดนี้ของ นางสาวสุพรรษา ประทุมทอง หรือ จ๋า อดีตนักเรียนทุนยุวพัฒน์ สายอาชีพ สะท้อนให้เห็นความเชื่อมั่นที่มีต่อพลังของการศึกษา ซึ่งเป็นแรงผลักดันที่นำพาเธอออกจากความยากลำบากในวัยเรียนสู่ความสำเร็จในการเป็นโปรแกรมเมอร์ของบริษัทเอกชนในวันนี้

ในวันที่เด็กหลายคนยังไม่รู้ว่าจบ ม.3 จะไปต่อทางไหน กันทรากร วงศ์สิงห์ หรือ พอร์ช กลับรู้แน่ชัดว่า “ถ้าไม่มีทุนก็ไม่มีสิทธิ์ได้เรียนต่อ” ขณะนั้นพอร์ชเรียนอยู่ที่โรงเรียนหนองกรุงศรีวิทยาคม จ.กาฬสินธุ์ ช่วง ม.3