เมื่อทุนการศึกษาไม่ได้เปลี่ยนแค่ชีวิตเด็ก แต่เปลี่ยนทั้งครอบครัว อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในการเลี้ยงลูก เชื่อว่าคำตอบที่อยู่ในใจของผู้เป็นพ่อแม่หลายคนคงไม่พ้นคำว่า "โอกาส" เพราะโอกาสที่ลูกได้รับ ไม่ใช่แค่การได้เรียนหนังสือ หรือการได้ทำในสิ่งที่รักเท่านั้น แต่คือโอกาสที่จะได้ก้าวพ้นจากข้อจำกัดต่างๆ ที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิตของพวกเขา บางครอบครัวอาจต้องเผชิญกับภาระค่าใช้จ่ายที่หนักอึ้ง บางครอบครัวต้องต่อสู้กับการเลี้ยงดูบุตรเพียงลำพัง หลายครั้งที่ความกังวลเรื่องเงินทำให้โอกาสของลูกต้องสะดุดหยุดลงกลางคัน

"การศึกษาเป็นเหมือนใบเบิกทาง ที่สามารถพาเราไปสู่อาชีพในอนาคตได้" คำพูดนี้ของ นางสาวสุพรรษา ประทุมทอง หรือ จ๋า อดีตนักเรียนทุนยุวพัฒน์ สายอาชีพ สะท้อนให้เห็นความเชื่อมั่นที่มีต่อพลังของการศึกษา ซึ่งเป็นแรงผลักดันที่นำพาเธอออกจากความยากลำบากในวัยเรียนสู่ความสำเร็จในการเป็นโปรแกรมเมอร์ของบริษัทเอกชนในวันนี้

ในวันที่เด็กหลายคนยังไม่รู้ว่าจบ ม.3 จะไปต่อทางไหน กันทรากร วงศ์สิงห์ หรือ พอร์ช กลับรู้แน่ชัดว่า “ถ้าไม่มีทุนก็ไม่มีสิทธิ์ได้เรียนต่อ” ขณะนั้นพอร์ชเรียนอยู่ที่โรงเรียนหนองกรุงศรีวิทยาคม จ.กาฬสินธุ์ ช่วง ม.3

เตรียมความพร้อม เริ่มปีการศึกษาใหม่ ด้วยความเข้าใจตรงกัน โครงการทุนการศึกษา โดยมูลนิธิยุวพัฒน์ จัดกิจกรรมปฐมนิเทศออนไลน์ ผ่าน Zoom สำหรับนักเรียนทุนยุวพัฒน์ (รายใหม่) ปีการศึกษา 2568 ที่ได้ประกาศรายชื่อนักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกไปแล้วเมื่อวันที่

โครงการทุนการศึกษา โดยมูลนิธิยุวพัฒน์ จัดกิจกรรม “ค่ายครูนางฟ้า” เพื่อเสริมทักษะสำคัญที่จำเป็นสำหรับครูในการดูแลนักเรียน โดยเฉพาะนักเรียนกลุ่มเปราะบางที่เสี่ยงหลุดออกจากระบบการศึกษา “ทุนการศึกษา” อาจช่วยให้เด็กเข้าเรียนได้ แต่สิ่งที่จะทำให้พวกเขาอยู่ในระบบจนจบการศึกษา คือ "ความรู้สึกที่มีคนเข้าใจ มีที่พึ่ง และมีแรงใจในการสู้ต่อไป"

"ความจริงแล้วสิ่งที่เราขาด อาจจะเป็นพื้นที่ปลอดภัย เพื่อให้ใจได้พักผ่อนและทบทวนอารมณ์และความรู้สึก" ประโยคนี้สะท้อนความรู้สึกลึกๆ ที่อาสาสมัครหลายคนอาจไม่ทันสังเกตในขณะที่เราทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น บางครั้ง...อาจลืมดูแลหัวใจของตัวเอง ด้วยความเข้าใจนี้ มูลนิธิยุวพัฒน์เชื่อมั่นเสมอว่า “การพัฒนาเยาวชนที่ขาดโอกาส” ไม่ได้มีเพียงรูปแบบเดียว แต่ยังรวมถึงการดูแลผู้ให้ นั่นคือ "อาสาสมัคร"

“ผมเป็นเด็กเรียนดีแต่ขาดโอกาส” เป็นประโยคหนึ่งในเรียงความที่ “อนุภาพ โอสถเจริญ” เคยเขียนไว้เมื่อครั้งขอทุนการศึกษาสายอาชีพจาก “มูลนิธิยุวพัฒน์” กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่เปลี่ยนทั้งชีวิตของเด็กชายคนหนึ่ง และอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครอีกหลายคน ย้อนกลับไปในวัยเด็ก

“ชีวิตผมไม่มีแผนสำรองสำหรับสายสามัญ เพราะตั้งใจมาตั้งแต่แรกว่า "สายอาชีพ" คือทางรอด” คำพูดหนักแน่นจาก “อมรเทพ โรจน์รุ่ง” หรือ “มร” อดีตนักเรียนทุนยุวพัฒน์ ปัจจุบันเป็นช่างซ่อมบำรุง บริษัท ฟลอยด์

วสันต์ คำภิระวงศ์ เล่าถึงจุดเริ่มต้นเมื่อ 24 ปีก่อน วันที่ตัดสินใจสมัครทุนการศึกษาของมูลนิธิยุวพัฒน์ เพื่อเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตนเองและครอบครัว ครูแนะแนวของเขาเห็นศักยภาพและแนะนำให้ทำพอร์ตฟอลิโอสมัครทุน เพราะรู้ว่าครอบครัวของเขามีข้อจำกัดด้านการเงิน แม้ว่าวสันต์จะเป็นนักกีฬาที่มีผลงานโดดเด่นและผลการเรียนดี แต่หากไม่มีทุนสนับสนุน การเดินทางไปสู่เป้าหมายอาจเป็นเรื่องที่ไกลเกินเอื้อม